Helena Łuczywo

Helen Łuczywo
Helena Łuczywo w 1987 roku
Data i miejsce urodzenia	18 stycznia 1946 Warszawa
Imię i nazwisko przy narodzeniu	Helena Chaber
Zawód	dziennikarka

Helena Łuczywo (ur. 18 stycznia 1946 w Warszawie) – polska dziennikarka prasowa związana z "Gazetą Wyborczą", w latach 2004–2007 de facto redaktor naczelna pisma.

Życiorys

Ukończyła Wydział Ekonomii Politycznej na Uniwersytecie Warszawskim, studiowała też anglistykę. Promotorem jej pracy magisterskiej był Włodzimierz Brus. Była aktywną uczestniczką strajków studenckich w 1968. W PRL zaangażowana w działalność opozycyjną – w 1977 współzakładała i do 1981 redagowała pismo "Robotnik". W 1981 była redaktor naczelną Agencji Prasowej "Solidarność" i pracowała dla "Daily Telegraph", w latach 1982–1989 redagowała "Tygodnik Mazowsze", największe pismo podziemnej "Solidarności". W 1989 uczestniczyła ze strony opozycyjnej w obradach rady ds. mediów Okrągłego Stołu.

W 1989 była jedną z osób zakładających "Gazetę Wyborczą", w której objęła stanowisko zastępcy redaktora naczelnego. Do 2004 była wiceprezesem zarządu Agory. Od 2004 do 2007 de facto pełniła funkcję redaktor naczelnej "Gazety Wyborczej". W lutym 2009 przeszła na emeryturę. Była przesłuchiwana jako świadek przed sejmową komisją śledczą zajmującą się tzw. "aferą Rywina".

W 1989 otrzymała nagrodę Harvard University Niemann Foundation Lyons Award for Conscience and Integrity in Journalism, a w 1986 - Radcliffe's Bunting Institute Peace Fellowship. W 1999 została wyróżniona Knight International Press Fellowship Award. W 2002 oraz w latach 2004–2005 notowana była na liście najbogatszych Polaków tygodnika "Wprost".

Jest córką działaczy komunistycznych żydowskiego pochodzenia, Ferdynanda Chabera (1907–2005) i Doroty (Debory) z domu Guter. Rozwiedziona z Witoldem Łuczywą, działaczem opozycji demokratycznej i organizatorem podziemnej poligrafii w czasach PRL-u. Mają córkę Łucję, absolwentkę Wydziału Stosowanych Nauk Społecznych i Resocjalizacji Uniwersytetu Warszawskiego.