Helena Boguszewska

Helena Boguszewska (ur. 18 października 1886 w Warszawie, zm. 11 listopada 1978 tamże) – polska pisarka. Córka Ignacego Radlińskiego, polskiego filologa klasycznego. Ukończyła Wydział Przyrodniczy UJ. Debiutowała w latach 1909-1910 drobnymi opowiadaniami dla dzieci na łamach "Płomyka" i "Płomyczka". W latach 1918-1919 opublikowała cykl podręczników przyrodniczych dla szkół podstawowych. W latach dwudziestych rozpoczęła działalność publicystyczną, zajmując się głównie problematyką społeczną i oświatową, losem dzieci biednych i kalekich. Debiutem książkowym była powieść "Świat po niewidomemu" z 1932. Od 1934 współpracowała z Jerzym Kornackim. W latach 1933-1937 współzałożycielka i przewodnicząca zespołu literackiego "Przedmieście". W latach 1944-1946 posłanka do Krajowej Rady Narodowej.

Twórczość

• 1932 "Świat po niewidomemu"
• 1933 "Ci ludzie"
• 1933 "Czerwone węże"
• 1934 "Całe życie Sabiny"
• 1934 "Dzieci znikąd"
• 1934 "Za zielonym wałem"
• 1938 "Anielcia i życie"
• 1945 "Wspomnienie o Halinie Górskiej"
• 1946 "Nigdy nie zapomnę"
• 1947 "Czekamy na życie"
• 1949 "Żelazna kurtyna"
• 1952 "Czarna kura"
• 1955 "Pozbierane dzieci"
• 1956 "Siostra z Wisły"
• 1958 "Maria Elzelia"
• 1961 "Poprzez ulice"
• 1965 "Zwierzęta śród ludzi"
• 1979 "Adolf i Marian"

Razem z Jerzym Kornackim:

• 1935 "Jadą wozy z cegłą"
• 1935 "Wisła"
• 1936 "Polonez"
• 1946 "Ludzie śród ludzi"
• 1955 "Las"
• 1959 "Zielone lato 1934"

Bibliografia

Literatura polska XX wieku. Przewodnik encyklopedyczny. Tom 1 wyd. PWN, Warszawa 2000