Karl Harrer

Karl Harrer (8 października 1890, zm. 5 września 1926 w Monachium) – niemiecki dziennikarz i polityk, w 1919 należał do grona założycieli Niemieckiej Partii Robotniczej (DAP), która rok później przekształciła się w NSDAP.

Był także członkiem prawicowego, okultystycznego Towarzystwa Thule, które wyznaczyło mu misję założenia "politycznego związku zawodowego" (Politischer Arbeiterzirkel). Zadanie to wykonał wspólnie ze ślusarzem Antonem Drexlerem w październiku 1918. 5 stycznia 1919 powołano do życia DAP, do kierownictwa której – oprócz Harrera i Drexlera – weszli Gottfried Feder i Dietrich Eckart, a Harrer został pierwszym przewodniczącym partii. Jednakże jego wizja prowadzenia tajnej działalności ugrupowania nie zgadzała się z planami Adolfa Hitlera, który dążył do rozgłosu. Do końca 1919 rywalizacja między nimi zaostrzyła się. Harrer oskarżał Hitlera o megalomanię. Ostatecznie zdecydował się zrezygnować ze wszystkich stanowisk partyjnych. Na skutek nacisku Hitlera 5 stycznia 1920 opuścił szeregi NSDAP. Kierownictwo objął dotychczasowy wiceprezes Drexler, a w 1921 sam Hitler.

Zmarł śmiercią naturalną w 1926.