Sturmabteilung
Sturmabteilung (SA, niem. Die Sturmabteilungen der NSDAP, pol. Oddziały Szturmowe NSDAP) – utworzone w 1920 roku bojówki, a następnie oddziały masowej organizacji wojskowej NSDAP. Sturmabteilung było głównym narzędziem terroru niemieckiej partii nazistowskiej w walce z bojówkami i sympatykami innych ugrupowań politycznych (głównie komunistami). Po tzw. nocy długich noży straciła na znaczeniu na rzecz SS.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Formacja ta została założona w 1920 do ochrony zgromadzeń partyjnych. W jej skład wchodziło wielu byłych członków Freikorpsu (m.in. Ernst Röhm). Formalnie została zarejestrowana 4 listopada 1921. Po jej delegalizacji w 1923, reaktywowana w 1925, stała się stopniowo najbardziej znaczącą siłą ruchu narodowosocjalistycznego w Niemczech. SA rekrutowały się z członków NSDAP. Rozwijały się w szybkim tempie; w 1931 liczyły 77 tys. członków, w 1933 – 700 tys., w 1934 zaś – 3,2 mln.
SA brała czynny udział w walce wyborczej do parlamentu, rozbijając zgromadzenia innych partii, szczególnie KPD i SPD, prześladowała określone grupy ludności jako wrogów ludu, zwłaszcza po przejęciu władzy przez hitlerowców w 1933. Pogromy ludności pochodzenia żydowskiego, zwłaszcza niszczenie i rabunek sklepów, określanych jako żydowskie, spowodowały nawet interwencję władz partyjnych ze względu na zakłócenie rynku ubezpieczeń lawinowymi wypłatami odszkodowań za zniszczone mienie. W związku z tym Hermann Göring spowodował konfiskatę wypłat z tytułu ubezpieczeń sklepów.
Od 1933 wraz ze 100-tysięczną Reichswehrą stały się podstawą rozbudowy niemieckich sił zbrojnych. SA były organizacją w zasadzie wojskowo-terytorialną. Naczelnym dowódcą SA był kanclerz Rzeszy (Adolf Hitler) przez ministra Rzeszy i szefa sztabu SA (do 1934 Ernst Röhm, od 1 lipca 1934 Viktor Lutze, a po jego śmierci w wypadku samochodowym 2 maja 1943 – Wilhelm Scheppmann).
W skład SA wchodziły jednostki specjalne:
- zmotoryzowane oddziały szturmowe (złożone z członków partii w wieku 18-35 lat – właścicieli samochodów i motocykli), organizowane wewnątrz brygad lub dywizji SA, podlegały dowództwu korpusu samochodowego;
- kawaleria SA (około 60 pułków);
- korpus lotniczy;
- jednostki łączności;
- jednostki saperów (Pionierstürme);
- jednostki marynarki (Marinestürme);
- służba sanitarna.
W nocy z 29 na 30 czerwca 1934 w wyniku walk wewnątrzpartyjnych wymordowano jej przywódców (tzw. noc długich noży). Od tego czasu jej znaczenie jako zbrojnego ramienia partii zmalało na rzecz SS.
[edytuj] Szefowie sztabu SA
- Emil Maurice (1920-1921)
- Hans Klintzsche (1921-1923)
- Hermann Göring (1923)
- Organizacja zdelegalizowana (1923-1925)
- Franz Pfeffer von Salomon (1926-1930)
- Adolf Hitler (1930-1931)
- Ernst Röhm (1931-1934)
- Viktor Lutze (1934-1943)
- Wilhelm Scheppmann (1943-1945)
- Tytuł "Stabschef der SA" obowiązywał od 1930, wcześniej dowódca SA nosił tytuł "Oberster SA-Führer"
[edytuj] Stopnie w SA
- SA-Anwärter
- SA-Mann
- SA-Sturmmann
- SA-Obersturmmann
- SA-Rottenführer
- SA-Scharführer
- SA-Oberscharführer
- SA-Truppführer (Feldwebel)
- SA-Obertruppführer
- SA-Haupttruppführer
- SA-Sturmführer (Leutnant)
- SA-Obersturmführer
- SA-Sturmhauptführer (do października 1934: SA-Hauptsturmführer)
- SA-Sturmbannführer (Major)
- SA-Obersturmbannführer
- SA-Standartenführer
- SA-Oberführer
- SA-Brigadeführer (General)
- SA-Gruppenführer
- SA-Obergruppenführer
- SA-Chef des Stabes
[edytuj] Zobacz też
|
||||||||||||||||||||||
Notice: ob_end_flush() [ref.outcontrol]: failed to delete and flush buffer. No buffer to delete or flush. in /home/pozycjon/domains/wydobywczy.info/public_html/index.php on line 81